Dubbelportret


Tijd is iets anders

Ik zie jou zitten
op het bankje
voor het raam.
Mijn koninklijke dame
van weleer.
Ik tover lachjes
op je gezicht.

Stralend streelt
strijklicht
je blonde lokken.

Dan later

Elke dag sta ik even stil
kijk, naar jouw gegroefd gelaat,
volmaakt verzonken in rust.
Jij verkoos de stilte.

Ik praat met jou,
omademd met herinneringen
verdrijf ik de eentonigheid.


Rim Sartori