Dood komt van de dierentuin

Ooit had mijn vriend mij verteld:
Dood komt vanuit de hemel.
Zij is een vlinder en komt mijn ziel lief ophalen.

Maar het was niet zo.
Mijn vriend onderhandelde zes maanden met de dood
totdat zijn rug als een brug boog,
en zijn ziel als een paniekgeslaagde kikker
in zijn gedroogde borstkas kwaakte.

Het was een muis. Een muis met haaischerpe tanden.
Ik zag hem om zijn sterfbed heen springen,
hoorde voortdurend zijn botten harteloos vreten.

De laatste dagen vrat hij zijn kaken en tongspieren,
waarmee mijn vriend ooit mijn gedichten uitsprak.
Ooit had mijn vriend mij verteld:
Dood is een vlinder, en komt mijn ziel zacht ophalen.

Maar het was niet zo, mijn kunstzinnige vriend!
Een muis! Een onbeschofte muis,
bracht jouw ziel naar de vertroebelde hemel…

Rezart Palluqi

Dit gedicht heb ik gewijd aan de vreselijke dood van een zeer goede Albanese vriend, een talentvolle schilder en dappere activist voor menselijke rechten, Qenan Sheji. Hij ging vorig jaar dood in Amsterdam door kanker. Op zijn laatste levensdag woog hij 40 kilo. Moge zijn dappere en lieve ziel in de wieg van de hemel uitrusten.