Het ongelooflijke verhaal van mantelbaviaan Stella en lampongaap Dimitris

Een Griekse dierentuin bracht ze tezamen,
twee apen van een heel verschillend soort.
Daar werden ze getooid met Griekse namen,
maar voor de rest was het geen prettig oord.

Ze werden noodgedwongen kameraden
en zijn zeer aan elkaar gehecht geraakt.
Hun vriendschap heeft geleid tot grootse daden;
ze hebben zelfs een eigen taal gemaakt.

Bij AAP vindt Stella wat ze maar zou willen.
Met soortgenoten is ze ruim gehokt.
Ze heeft nu zicht op bavianenbillen
en Dimitris heeft zij compleet geblokt.

Hoe is het met Dimitris afgelopen?
Ik hoop op een mooi eind aan zijn verhaal;
ook hij zit nu bij AAP, zo mag ik hopen.
Ík treur om weer een uitgestorven taal.

Niels Blomberg, Pinksteren 2009

Op 31 mei 2009 (Eerste Pinksterdag) heeft Aldichter een uitstapje gemaakt waarbij twee keer een gedicht werd geschreven op locatie. De tweede locatie was Stichting AAP.
Bij Stichting AAP staan diverse bordjes met levensverhalen van apen, waaronder het verhaal van Stella (en Dimitris). Mij fascineerde vooral de eigen taal, wat dat ook moge zijn bij apen.