Over het leven der doden


De doden zijn niet weg, ze leven rustig
in hun stille staat. Soms buigt er een
een blad of blaast een bloemengeur.

Zacht pratend zonder stem klinkt nog
altijd hun aardse bron, bescheiden,
liever buiten beeld.

O, het goede toeven in het dood zijn!
Niets is er dat verschuift, zij zijn altijd zichzelf.
Het komen en het gaan beroert hen niet.

Van de doden niets dan goeds, voor eeuwig
van gewicht bevrijd gaan zij conflict of
concurrentie niet meer aan. Hun verre licht

schijnt milder over wat ooit was. De doden
die niet weg zijn; ze hebben een goed leven,
ontdaan van alles behalve van wat ons bond.

Annemieke van Rooijen