GEDICHTEN VAN DE MAAND

MEI 2017

Mocht ik niet meer terugkomen,
weet dan,
dat ik nooit vertrokken ben.

Thuis,
heb ik nooit gekend.

Blijven,
zal ik daarom,
waar ik nooit ben geweest.

Sulayman el Mathari

Ook te lezen op Facebook


APRIL 2017

De geschiedenis van mijn geluk (Elyn Saks)

Een vreemde wereld ()     alsof alles te duiden
Afwijkend en toch zo gewoon ()    maar dat komt met de jaren
Hoezo, het zwakke geslacht? ()     vraag het de moeders
Als je dit leest ben ik er nog ()     op de rand van de toegemeten tijd

Ik ben een planteneter ()     elk leven gerespecteerd
Mannen leggen me altijd alles uit ()    goed en bedoeld
Daar heb je vrienden voor ()     geen eiland voor altijd
Kinderen waaien om ()     de redding bestaat uit gelach

Wat kan mij gebeuren? ()     ik ben maar een speler
Heb je blij? ()     het leven een komedie
Slaap je al door?()     word wakker uit de rol

Volzicht ()     ook zonder bril
Ver van de boom ()     rollen peren en appels
Vandaag koop ik alle kleuren)     in een breed spectrum

Anne van Rooijen
De linker rij bestaat uit boektitels van resp. Martine Delfos, Sarah Morton, Mirjam Oomens, Jette Vonk, Boele Ytsma, Rebecca Solnit, Astrid Harrewijn, Mariette Baarda, Babs van den Bergh, Gitta Veraart, Celia Ledoux, Karin Hoogenboom, Andrew Solomon, Karin Anema.

Ook te lezen op Facebook


MAART 2017

het lukt me niet
om voor het wakker worden
weer terug te zijn


even de stad in om iets te halen even naar het dorp de weg
blijkt lang heel lang te zijn veel langer dan ik had gedacht de weg
ik raak hem kwijt en bochten steeds weer bochten ik kan de bus niet
vinden op het grote busstation elke nacht opnieuw dan weer in een grote
stad een wereldstad dan weer in de provincie ik rij door de Grotestraat langs
bioscopen of door de Biltstraat ik moet door straten vol junkies en rare cafs ik
fiets van een dorp naar een stad het is donker en altijd is de weg veel langer dan ik
had gedacht er zijn lange hellingen ik zit in een bus en stap bij de verkeerde halte uit ik zoek
en loop op het station langs alle perrons waar is de trein en het lukt me niet om voor het wakker worden weer terug te zijn

Frouke Hansum

Ook te lezen op Facebook


FEBRUARI 2017

GEBONDEN OF GENAAID - ODE AAN MIJN BOEKVERKOPER

Hij leest mij, mijn boekverkoper, al zodra
Ik door zijn volgestapelde ramen kijk.

Hij weegt mij dundruk - meteen, bindt een leeslint om mijn
Angsten en voert me naar de plank met psychologie.

Hij doorziet mijn vraat en spelt mijn verveling,
Voegt daar vlot het Grote Sprookjesboek aan toe.

Hij naait mijn katernen aaneen en zijn perkamenten
Hand toont een antiquarisch bibelot - echt iets voor jou!

Mijn boekverkoper steelt mijn binnenwerk, mijn ziel en wijst
nu vouwt een lichte buiging een ezelsoor in zijn stem
Op een onneerlegbare roman, met wonderlijk plot.

Wanneer ik afreken, is mijn zielzorger in zijn element.
Ik vertrek met Bijzonder Opgeslagen Encyclopedische Kennis,
Hij eindigt met een batig slot, lees: een iets te laag rendement.

Cees Noordhoek

Ook te lezen op Facebook


NOVEMBER 2016

Steltlopers

Langgerekte gestalten naderen
Donkerrood omwolkte koppen
Buigen zich, van hoog boven de radar
Over de argelozen daar beneden

In de frisse avondlucht
Blijven spiedende ogen verborgen
Riekende adem wordt niet bespeurd
Stemmen schuilen in de stilte

Pixels tonen een verre oorlog
Het leven is liefelijk, lelijk, of allebei
Jongen worden geboren
Geesten van ouden weer opgewekt

Genadeloos klinkt het bevel. Nu!
Zij richten zich op en ontketenen
Een alles verwoestend vuur
De stealth-lopers van de laatste nacht

Bert Fakkeldij

Ook te lezen op Facebook


OKTOBER 2016


De speeltuin is nu leeg en kaal,
het klimrek en de glijbaan weggeroest.
Mooie herinneringen vervaagd,
door de voorbijgaande tijd verwoest.

Waar eens bloeiende kinderzielen rondgingen,
in wat ooit een speelparadijs was,
klonk nu slechts het gekraak van de schommel,
wenend om menig kind dat haar vergat.
Waar zijn alle kinderen heen,
wisten zij dan niet dat de speeltuin hen nodig had.

Sulayman el Mathari

Ook te lezen op Facebook


AUGUSTUS 2016

Tijdens het Groentesoepfestival verkoopt Bert Fakkeldij miniboekjes met groentelimericks. Hier is alvast een voorproefje.


Een Conference in Aalsmeer
Die wilde niet meer
Met zijn lijf op TeeVee
Mijn grappen, zo deelde hij mee
Vertel ik voortaan peer to peer


Van de nieuwste stad Almere
Kan Holland nog wat leren
Op weg naar 't groente festival
Zien ze het al
Het s hier geen kut met peren


Een knoflookplantje uit Rhenen
Meurde intens uit haar tenen
Ik hou het niet tegen
Zei ze verlegen
Het zit 'm gewoon in de genen


Een aktietomaat uit De Peel
Nog rood maar nu in 't gareel
Voelde zich oud en berooid
Nooit was hij gegooid
En hij wilde zo graag naar 't toneel



Bert Fakkeldij

Ook te lezen op Facebook


JUNI 2016

Ode aan de Golfbaan

Daar sta ik met jou voor mijn voeten
je ligt nog erg stil.
Toch gaan wij samen voor ons plezier,
swingend door de baan.

Ik wiegel wat heen en weer en
dreig steeds om je weg te slaan.
Ik wacht nog even, sta stokstijf stil.

Met een reuzenzwaai veeg ik je van de tee.
Verlekkerd sta ik je na te kijken.
Met een grote boog schiet je de verte in.
Ik zie je zelfs niet meer.
Er gaat een siddering door mij heen
na een zo goed gelukte swing.

Nu moet ik zoeken waar je ligt.
Ontspannen loop ik in de richting van je vlucht.
Daar lig je tussen twee bomen in,
nog zon 25meter naar de green
met de vlag in het gaatje,
want dr moet je uiteindelijk in.

Dankzij mijn fabelachtige techniek chip ik je op de green.
Ik moet mij beheersen en niet te gretig zijn!
Ik haal de vlag eruit, nog 1/ meter, ik word nerveus
probeer contact met jou te krijgen.

Dan putt ik je zelfbewust in het midden van de hole!
Ik juich, niet al te luid (etiquette)
maar jubel wel van binnen, oh ja.
Ik pak je op en veeg je teder schoon.
Door de spanning voel ik een plasje
wakker worden in mij en ik
verdwijn vlug achter een dikke boom.
Opgelucht gaan wij samen verder,
we hebben nog wat holes te gaan.

Rim Sartori.- Lightverse 2008/2016

Ook te lezen op Facebook
Tweemaal zelfs


MEI 2016

Ronddolen

En als je het spijkerschrift hebt geleerd
Wat kun je dan lezen
En als je noten kunt lezen
Wat kun je dan zingen
En als je het alfabet kunt zingen
Wat kun je dan schrijven

En als je stoptWaarmee begin je dan
En als je begintWanneer eindig je dan
En als je eindigt
Wat heb je dan gedaan?

Frouke Hansum

Ook te lezen op Facebook


APRIL 2016

JARIG

Er waren gitaren en kratten bier. Het werd snel later.
Er was gelach, de meeste glazen hielden het niet meer droog.
De jarige was blij verrast waren wij met hem.
Het werd steeds vroeger en ook de sterken hingen scheef.
Slaapzakken slokten elkaars sokken op.

Nadien er waren er, die bleven was er tussen slingers
Verdwaald nog kaas te vinden, brood en gobbeturut, melk.
De stilte at het ontbijt op. Er kwam een opgewarmd
Worstenbroodje, ongewassen deeg vulde stoelen,
Die ook niet meer wisten waar te moeten staan.

En stemt wat bij en tokkelt zacht Jesu bleibet meine Freude.
We weten zeker, dat dit feest nooit op zal houden.

Cees Noordhoek

Ook te lezen op Facebook


FEBRUARI 2016

Onzichtbare bloemen

Het is de dag der verliefden.
Ze vraagt: waar is jouw cadeau?
Ik knuffel en omhels haar heel lang.
Daarna kus ik haar zachtjes.

Ze is niet blij.
Waar zijn je bloemen?- vraagt ze.
Haar ogen zijn donker
net als twee diepe putten

Mijn borstkast is het grootste bloemenveld.
Daarnet gaf ik je duizenden bloemen.
Die zijn gesmolten in je bloed- antwoord ik.

Zij is echter niet gelukkig.
Ik koop voor haar uiteindelijk bloemen.
Over twee dagen zijn ze dood- mompel ik.

Overmorgen zal ik lachen
met mijn gezicht tussen de dorre bloemen.
Dan is de gespijkerde dag der verliefden voorbij.

Ik ga haar spontaan omarmen.
Uit mijn borstkas, ogen en mond
gaat ze bloemen plukken.

De dag der onzichtbare bloemen is weer aangebroken.

Rezart Palluqi

Ook te lezen op Facebook


NOVEMBER 2015

O
Dit jaar
werd ik geraakt
door een pepernoot
vlak boven mijn linkeroog.
Een suikerbeest beet mij gemeen.
Een kerstboompiek sneed door mijn ziel.
Ik belde Sint en Santa.

Lieve heiligen,
Ik hoef dit jaar niet veel,
alleen een stukje van de zon om
uit te delen, een brokje engel als het kan,
een lapje god als pleister, kleur of vorm doet er niet toe.
Bij voorbaat dank.

Dit jaar
werd ik geraakt
maar vallen doe ik niet.

Anne van Rooijen

Ook te lezen op Facebook


 

OKTOBER 2015

AFGELOPEN!


Dit jaar is het tij gekeerd
Wij stoppen met dat bek-gevecht
Over het zwartsel dat zijn knecht
Op haar blank gezichtje smeert

Straks bonst zij vrolijk op de deur
Egaal geschminkt in mokkakleur

Bert Fakkeldij


 

SEPTEMBER 2015

DE BRUG

zo kwam ik uit de bergen:
briesend-een leeuw.
over de smalle brug naderde
een meisje met staartjes
en een boze blik

zij versperde mijn weg
en zoals een bergleeuw eerst
alle vreemde jongen doodt
bliksemde ik haar weg

ze stond stil en week
daarna twee gezichten
eerst oma, dag oma, veel nieuw gebit

daar achter een romige moeder
dag lieverd dacht ik
we glimlachten

daar op die brug
geluk zonder einde
heerlijke wereld.


Maarten Borger


 

JUNI 2015

De lenteloper

Winter is niet langer de tijd
van honger en gebrek.
Winter is de tijd van
onderkleeds vet.

Zomer is allang niet meer de tijd
van vetvoorraden aanvullen.
Zomer vereist naaktheid
die strandwaardig is.

Lente is voor hem niet meer de tijd
van een ongebreidelde levenslust.
Lente is de tijd om het lijfsverval
te bezweren met eerlijk zweet.

Een pet tegen een verbrande schedel,
een zonnebril tegen het lentelicht
en eigen beat tegen merelzang
verbloemen de werkelijkheid.

Niels Blomberg, 27-30 mei 2015

Je kunt dit gedicht HIER beluisteren.


 

MEI 2015

voor RR

hij wilde dat ik kwam

ik ga dood zei hij

ik zei: ja

de middag werd loom en zwaar

de katten haastten zich langs de plinten

hij serveerde toastjes met paling

en een wit wijntje daarbij

toch jammer van dat pensioen zei hij

ja zei ik zacht - dat wel

Maarten Borger

 


APRIL 2015

VOORJAAR

Op die dag op de tuinbank smolt alles
met de snelheid van licht: mijn wintervet,
de stompjes kaars, het restje
ijs aan de noordwal. Ik hoorde
de knarsende raderen van lang niet gebruikte knien.
Het roest in mijn hoofd loste op.

Getjilp deed mijn haren uiteen waaien,
warmte mijn wangen bloeien.
Een vlindertip zette mijn vliegspieren in werking.

Daar verhief ik me al boven geneuzel en krokusgein.
Het stuifmeel van katjes streelde mijn gestrekte armen.
Een blije zeppelin werd ik zonder behoefte aan een roer.
Verder weg was slechts een gedachte, hoger
niet meer dan een handgebaar.

Daar lag de gekantelde aarde te fonkelen
met een brede glimlach.
En ik, in het gewichtloze fluweel
keek op haar neer, als een merel naar haar nest met jongen.

Tot ik weer daalde, als paardenbloempluis
en landde op die bank, op die dag
onder een open blauwe hemel.

Anne van Rooijen

MAART 2015

Kevin groet ’s avonds zijn vrienden

Hey Bram met boterham met jam op Instagram
yam yam
Hey Orterio naast je bed
Hey iPhone in Orterio’s bed
Hey Rachid met je tweet
en
Hey Rachid met je Android
tweet en Android
van Rachid

HEE-EY ROSEMARIJN
hey lieve Rosemarijn
hey kleine lieve Rosemarijn mijn
Heel de nacht zal ik bij je zijn

Niels Blomberg


FEBRUARI 2015

Het rustende water


We drinken s avonds
het landschap in.
Droeve klanken van zoetheid
bezoeken ons als witte vogels
in voorjaarswolken.

Gedaanten uit onze kindertijd
gaan langzaam de smalle paden langs,
verrijzen in grijze geleden tijden.

Zij wij? kijken met de ogen
van hun ziel naar de stilte
van het rustende water -

Dat rust in alle tijden
zwijgend voort -

Rim Sartori 96/2015


DECEMBER 2014

Tegelijk

- - Ogenspel - -

Jij ligt op je linkerzij,
ik op mijn rechter.
Jij steunt op je elleboog,
vlakbij ademt jouw mond.
Ik sluit mijn rechteroog
en zie jouw gezicht frontaal
en vertrouwd.
Ik sluit mijn linkeroog
en lach: plots
zie ik schuin boven me
jouw wang en neus.
Bekend en vreemd
tegelijk
zo ver en zo dichtbij

Wil jij nu Picasso zijn?

Frouke Hansum


SEPTEMBER 2014

De dropping

als de paralelle werkelijkheid
waarin je verzeilde
haar wisselgeld opeist

zul je landkaarten nodig hebben
kruimels witbrood uitstrooien
om de weg naar huis
terug te vinden

was er ooit sprake van
een bestendige woning ?
waren er dan wellicht
verlichte straten met naamborden bijvoorbeeld ?

of was vanaf het begin
je bestaan een moeizame bevalling
met vlekken
door een disfunctionerende placenta

of twee hemispheren die
elk hun eigen genitalia droegen
elkaar vruchteloos bevruchtend

en een zeldzame misgeboorte baarden:
staarten waar slurven hoorden
oren op poten, haren op de tong

nee die weg naar huis praat mij er niet van
het allerbeste is verdwalen en
dan roepen joehoe: is daar iemand oehoe


Maarten Borger


JUNI 2014

Meditatie


Mijn gedachten vloeien in de oceaan
Omspoelen tropische eilanden
Spatten tegen rotsen in 3D
Dwalen langs verre kusten
Bereiken het vriespunt in ijzige streken

Stormwinden schudden het water
Golfstromen mengen de zeen
Eindeloos verdund tot C30
voel ik mezelf vervagen
in Dokter Hahnemann's dimensie

– Intussen vat mijn lijf de slaap –


Bert Fakkeldij


Dr. Samuel Hahnemann (1755-1843) grondlegger van de Homeopathie.

C30 = 1:1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000


MEI 2014

Schrijver

Buiten regent het,
In de bakkerij heerst hitte.
Er zijn vlammen en mijn vader leest het vuur.
Hij schrijft zijn naam op de broden,
Als ik groot ben mag ik dat ook.
Hij zegt, dat schrijven een beter werk is.
De regen is niet opgehouden,
De vlammen zijn niet gedoofd.
Maar met mijn geletterde ogen
Kan ik het vuur niet meer lezen,
Uit mijn pen druppen enkel koude letters.

Cees Noordhoek


APRIL 2014

Oogwenk

Wie niets nalaat
Wordt niet gezien

Er zijn geen gebogen halmen
Die het graan omcirkelen
Of lepe sporen
Die op een uittocht wijzen

Wie geen gezicht heeft
Wordt niet gezien

Dus zie je mijn gestalte
Tussen nevelende iepen
Wees dan een vriend

Zwaai voorzichtig
Met je beste hand

Maak mij
zichtbaar

Maarten Borger


NOVEMBER 2009

OKTOBER 2009


 

SEPTEMBER 2009

JULI 2009

JUNI 2009

MEI 2009

APRIL 2009

MAART 2009

FEBRUARI 2009

JANUARI 2009


 

DECEMBER 2008

OKTOBER 2008

SEPTEMBER 2008

AUGUSTUS 2008


Juli 2008

Verjaardagskalender

De geborgenheid toonde onbekende
namen in sierlijk schoonschrift

Vergeelde verhalen gaven kleur
aan de verdwenen eeuw

Apostrofs markeerden
de weg naar Atlantis

Het schoonschrift is verbleekt
onleesbaar en ongrijpbaar

Met grote blijdschap zijn
nieuwe namen toegevoegd

Zelfs de vorige eeuw
is niet meer wat het is geweest

 Niels Blomberg


Juni 2008


STRIJKPLANK

Als ze werkt, draagt ze kleren. Alln

Wanneer ze werkt nu kijkt ze me aan,

Verveeld, een en al afwachting, haar

Benen gekruist onder maagdelijk

 

Flanel. Het maakt haar niet uit welke

Kleren ik haar geef. Geen geschenk is

Haar goed genoeg, zij draagt alles met

Houten onverschilligheid.

 

Warm wordt ze, een beetje, wanneer ik

Haar nader met mijn ijzeren gloed.

 

Koel ook dit papier, in afwachting

Van schone, ongestreken woorden,

Nog te stijven en te strijken, strak

In de plooi. Uniform mijn ideaal.

 

Met het ijzer zal ik mijn woorden

Schroeien - tot ik warm word en me brand  

Aan het uitzicht door het gat en de

Nog narokende randen. 

Cees Noordhoek


Mei 2008
 

Navullen

En als even niets je raakt?
Als je leeg en loos geworden bent?

Ga niet liggen op je rug.
Ontknoop niet je buik en wacht niet
met je trechter recht
tot de struif omlaag stort.
Doe je hemd weer aan.
En schrijf je naam in mooie letters.
De herkansing gaat beginnen.

Frouke Hansum


Maart 2008


Februari 2008

VOOR DE SPIEGEL

het is er een van liefde en van haat
de verhouding die ze heeft met het gezicht
dat haar ’s ochtends na het opstaan gadeslaat
zij legt het in de watten doelgericht

loert ze naar nieuwe tekens van verraad
en pakt de wapens op en doet haar plicht
geconcentreerd, verbitterd, maar kordaat
en knijpt zo nu en dan een oogje dicht

ze waakt voor overdaad, die altijd schaadt
en zet zichzelf te kijk in ‘t scherpste licht
nog ontevreden met het resultaat
schroeft ze uit tijdgebrek de potjes dicht

nooit keert terug ‘t gezicht dat Amor haar eens gaf
ze kijkt het hare aan en poeiert het dan af.

Annemieke van Rooijen


Januari 2008


Petra Luijten


December 2007


November 2007

Oktober 2007


september 2007

NADEREND AFSCHEID VAN DE ZOMER


ANNEMIEKE VAN ROOIJEN